Parafia pw. Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Kopciach (woj. podkarpackie, pow. kolbuszowski, gm. Dzikowiec) została oficjalnie erygowana w 1969 roku. Jej terytorium wydzielono z sąsiedniej, macierzystej parafii w Dzikowcu, co było odpowiedzią na rosnące potrzeby duchowe miejscowej ludności.
Warto podkreślić, że sam murowany kościół parafialny powstał na kilka lat przed formalnym utworzeniem parafii. Budowę ukończono w 1963 roku. Od tego czasu świątynia stanowi nieprzerwanie serce życia religijnego tutejszej społeczności, będąc niemym świadkiem chrztów, ślubów i pożegnań kolejnych pokoleń.
Wspólny wysiłek i „Cegiełki” na budowę
Budowa tak okazałej świątyni w latach 60. była gigantycznym wyzwaniem. Nie byłaby możliwa, gdyby nie ofiarność i ogromne zaangażowanie parafian. W tamtym czasie rozprowadzano specjalne „Cegiełki na budowę Kościoła Serca Matki Boskiej w Kopciach” z wizerunkiem Maryi, dzięki którym krok po kroku gromadzono potrzebne fundusze.
Historia naszej parafii nierozerwalnie splotła się również z postacią wybitnego duszpasterza – Sługi Bożego ks. Stanisława Sudoła. Człowieka "Bogu i ludziom oddanego", którego z ogromnym sentymentem wspominano przez kolejne dekady.
Sługa Boży ks. Stanisław Sudoł.
Historyczna cegiełka, dzięki której ufundowano mury kościoła.Nasza świątynia – stan z lat 60.
Dzieje dawnych organów piszczałkowych
Niezwykle ciekawym wątkiem w dziejach naszego kościoła jest historia jego oprawy muzycznej. Niestety, przez pierwsze lata po wybudowaniu świątyni, kościół w Kopciach nie posiadał tradycyjnych organów piszczałkowych. Wiernym do śpiewu akompaniowała prawdopodobnie jedynie prosta fisharmonia. W archiwach ze sprawozdań duszpasterskich z 1970 roku, smutno pobrzmiewa krótki zapis: „(...) brak organów”.
Tak prezentowały się dawne, 17-głosowe organy w naszym kościele.
Przełom nastąpił w 1978 roku. To właśnie wtedy do Kopci sprowadzono zabytek o niezwykle burzliwej przeszłości – 17-głosowy instrument piszczałkowy. Jego droga do naszej parafii była długa i pełna zwrotów akcji:
Pierwotna budowa (ok. 1950 r.): Instrument narodził się w warsztacie Andrzeja Rudzińskiego dla kościoła pw. Świętej Trójcy w Starachowicach. Od początku był jednak wykonany wadliwie.
Gruntowna przebudowa (1955 r.): Za jego ratowanie zabrał się znany organmistrz Stefan Krukowski. Zbudował zupełnie nowe wiatrownice i całkowicie przedysponował organy, nadając im klasyczny układ 17 głosów (dwa manuały i pedał).
Nowe życie w Kopciach (1978 r.): Po latach służby, instrument został starannie rozebrany, przewieziony i zainstalowany na chórze w naszym kościele przez Józefa Bułę.
Zachowane dokumenty rzucają światło na detale tego dzieła: organy umieszczono w dębowej szafie, posiadały napęd elektryczny, a awaryjnie można było je pompować nożnie. Zapiski ówczesnych duszpasterzy pełne są radości – instrument „dobrze zdawał egzamin”. Niestety, z powodu upływu dekad i naturalnego zużycia materiałów, organy te nie zachowały się do naszych czasów i dziś stanowią jedynie wspomnienie.
Powrót muzyki na chór – nasze wspólne marzenie
Dzisiaj, patrząc w przeszłość, z nostalgią wspominamy brzmienie dawnych piszczałek. Pamiętamy również, że w latach 60. to właśnie historyczne „Cegiełki” i wielka ofiarność przodków pozwoliły zbudować mury tego kościoła.
Mamy gorącą nadzieję, że współcześnie, wspólnymi siłami uda nam się sprawić, aby na nasz chór powrócił godny, w pełni brzmiący instrument. Wierzymy, że razem możemy wypełnić świątynię muzyką, która będzie służyć nie tylko nam, ale i kolejnym pokoleniom przez następne dekady.
Nasza strona używa plików cookies w celu prawidłowego działania serwisu (np. logowanie administratora, mapa dojazdu) oraz w celach statystycznych.
Czytaj więcej w Polityce Prywatności.
